Το στάδιο του καθρέπτη
Διάβασα πριν λίγο καιρό, περί της αφαίρεσης σημαντικών κεφαλαίων από το μάθημα της Αρχαίας Ιστορίας (υπουργείο Παιδείας) Ή το ότι μετά το Μυκηναϊκό πολιτισμό, έχουμε τον Αρχαίο Ελληνικό πολιτισμό (υπουργός πολιτισμού) ... Έτσι, για να μην ησυχάζουμε ποτέ... Εκεί που σκέφτομαι, ότι είναι καιρός να ξεπεράσω το στάδιο του καθρέπτη, όχι αυτό που μας περιγράφει ο Lacan στην ψυχαναλυτική θεωρία του, περί της φαντασίωσης του τεμαχισμένου σώματος, δηλαδή : "Στο στάδιο αυτό, το παιδί, κοιτάζοντας στον καθρέφτη και αναγνωρίζοντας στην εικόνα που βλέπει ολόκληρο τον εαυτό του ως σύνολο, βιώνει μεγάλη χαρά και θέτει έτσι τέλος στο ψυχικό βίωμα το οποίο ο Lacan ονομάζει φαντασίωση του τεμαχισμένου σώματος", αλλά το άλλο, των πολιτών: περί της ολόκληρης ελπίδας για τη σωτηρία της Χώρας, που υπό το βάρος ανεύθυνων πολιτικών επιλογών των κυβερνώντων, κατέληξε τεμαχισμένη... Κοιτάζομαι στον καθρέπτη και προσπαθώ να δω την ελπίδα ολόκληρη, αλλά όλο κάτι γίνεται και μου βγαίνει τεμαχισμέ...
